Anti Zionism (مصاف)

مقالات سیاسی ،علمی و مذهبی خود جوش ،جوانان مصاف

۴ مطلب با موضوع «زن و حجاب» ثبت شده است

شخصیت زن در اسلام تحریف شده(اهل تسنت)!!

در منابع اهل سنت تحریفات زیده شده که منجر به تولید یک سری روایات جعلی شده که به یک سری ازین روایات می پردازیم:


وقال : النساء شر کلهن وشر ما فیهن قلة الاستغناء عنهن 
.پیامبر ص فرمودند: زن همه اش شر است و بدتر از آن اینکه بى‌نیازى از آنها کم است.


محاضرات الأدباء ومحاورات الشعرء والبلغاء، ج2 ص 218 دارمکتبه الحیاه

لغنا أن الشافعی رأى امرأة فقال :إن النساء شیاطین خلقن لنا * نعوذ بالله من شر الشیاطین

از  شافعى چنین رسیده که زنى را دید سپس گفت : زنان شیطان هایى هستند که براى ما مردان خلق شده ، خدایا ما از شر شیاطین به تو پناه مى‌بریم .

  طبقات الشافعیة، ج1 ، ص298،


قرار گرفتن زن در طبقه سگ و الاغ:::
 👇👇👇

حدثنا   أبو بَکْرِ بن أبی شَیْبَةَ حدثنا إسماعیل بن عُلَیَّةَ ح قال وحدثنی   زُهَیْرُ بن حَرْبٍ 
حدثنا إسماعیل بن إبراهیم عن یُونُسَ عن حُمَیْدِ بن   هِلَالٍ عن عبد اللَّهِ بن الصَّامِتِ عن أبی ذَرٍّ قال قال رسول اللَّهِ 
  صلى الله علیه وسلم إذا قام أحدکم یُصَلِّی فإنه یَسْتُرُهُ إذا کان بین   یَدَیْهِ مِثْلُ آخِرَةِ الرَّحْلِ فإذا لم یَکُنْ بین یَدَیْهِ مِثْلُ 
  آخِرَةِ الرَّحْلِ فإنه یَقْطَعُ صَلَاتَهُ الْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ   وَالْکَلْبُ الْأَسْوَدُ  . 

پیامبر   ص فرمودند : زمانى که یکى از شما براى نماز ایستاد اگر  در جلویش چیزى  مثل عصا بود نمازش
 را مى‌پوشاند زمانى که بین او دستانش  امثال عصا نبود پس در این هنگام نمازش را الاغ ، زن و سگ سیاه باطل مى‌کند  . 

صحیح مسلم، ج1، ص232 کتاب الصلاه باب قدر ما یستر المصلی



حَدَّثَنَا  آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَیْمَانَ التَّیْمِىِّ  قَالَ سَمِعْتُ  أَبَا عُثْمَانَ النَّهْدِىَّ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَیْدٍ - 
 رضى الله  عنهما - عَنِ النَّبِىِّ - صلى الله علیه وسلم - قَالَ « مَا  تَرَکْتُ  بَعْدِى فِتْنَةً أَضَرَّ عَلَى الرِّجَالِ مِنَ النِّسَاءِ »  

پیامبر ص فرمودند: پس از من براى مردان فتنه‏ اى زیان‏ انگیزتر از زنان نخواهد بود  

صحیح البخاری، ج3، ص 361، ح5096 مکتبه السلفیه



همچنین عمر بن صحاک در نحوه برخورد با زنان دستور به کتک کاری زنان می دهد👇👇👇👇

از اشعث بن قیس نقل شده است که گفت:
ضِفْتُ عُمَرَ لَیْلَةً فلما کان فی جَوْفِ اللَّیْلِ قام إلى امْرَأَتِهِ یَضْرِبُهَا فَحَجَزْتُ بَیْنَهُمَا.
شبى مهمان عمر بودم نیمه هاى شب دیدم همسرش را کتک مى‌زند؛ 
او را از کتک زدن همسرش منع کردم. هنگامى که به بسترش برگشت گفت:
فلما أَوَى إلى فِرَاشِهِ قال لی یا أَشْعَثُ احْفَظْ عَنِّی شیئا سَمِعْتُهُ 
عن رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم لَا یُسْأَلُ الرَّجُلُ فِیمَ یَضْرِبُ امْرَأَتَهُ.
اى اشعث! جمله‌اى از رسول خدا شنیده‌ام، آن را به خاطرت 
بسپار (آن جمله این است): کسى حق ندارد از مرد بپرسد که چرا همسرت را کتک مى‌زنی.
القزوینی، محمد بن یزید أبو عبدالله (متوفای275هـ)، سنن ابن ماجه، ج 1، ص 639 ح1986
، بَاب ضَرْبِ النِّسَاءِ، تحقیق محمد فؤاد عبد الباقی، ناشر: دار الفکر - بیروت؛


یا به این روایت توجه داشته باشید:




💠 بزی که آیات قرآن عایشه را خورد!!!

🔹 ابن ماجه از علمای بزرگ اهل خلاف روایت کرده است:

✍ ۱۹٤٤- (حسن) حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ یَحْیَى بْنُ خَلَفٍ قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى، 
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی بَکْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، وعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، 
عَنْ أَبِیهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: «لَقَدْ نَزَلَتْ آیَةُ الرَّجْمِ، وَرَضَاعَةُ الْکَبِیرِ عَشْرًا، وَلَقَدْ کَانَ فِی صَحِیفَةٍ تَحْتَ سَرِیرِی،
فَلَمَّا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَتَشَاغَلْنَا بِمَوْتِهِ، دَخَلَ دَاجِنٌ فَأَکَلَهَا».

🔸 عایشه گفت: آیه سنگسار و آیه رضاع کبیر (شیردادن به مردان بزرگسال) زیر تخت من بود 
ولی زمانی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وفات یافت و ما مشغول شدیم، بزی آمد و آن را خورد!!!

✅ البانی محدث بزرگ وهابی هم این روایت را حسن می‌داند.

📚 سنن ابن ماجة، باب ۳۶، حدیث ۱۹۴۴، صفحه ۲۱۱، چاپ بیت الافکار الدولیة

📃 اسکن کتاب:


 


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدرضا صادقی نیا

شخصیت زن در مسیحیت!!

مقام زن در آیین مسیحیت

 

گناه حوا نقش اساسی در ایمان همه ی مسیحیان دارد، زیرا به تصور مسیحیان علـت مأموریـت عیـسی مسیح(ع) بر روی زمین نافرمانی و سرپیچی حوا از دستور خداوند سرچشمه میگیـرد . او گنـاه کـرد وسپس آدم را اغوا نمود که درخواستش را اجابت کند . بنابراین خداونـد هـر دوی آنـان را از آسـمان بـهزمین هبوط داد، زمینی که به خاطر آنان لعنت شـده بـود. آن دو گناهانـشان را کـه از سـوی خداونـدبخشیده نشده بود به همهی نسلهایشان واگذار نمودند و بنابراین تمام انسانها زاییده می شوند و برای پاک کردن انسان از گناه نخستین، خداوند مجبور بود که عیسی مسیح(ع) را که به منزله ی پـسر خـدابود به صلیب قربانی نماید.


»و باید که زن به آرامی و با کمال اطاعت گیرد و زن را به تعلیم دادن اجازت نمی دهیم تا آن کـه زیـردست مرد باشد، بلکه سکوت اختیار کند، آدم خلق شد و حوا، آدم فریفته نشد، بلکه زن فریفتـه شـد واز حد تجاوز نمود.« (پولس)16

 

مارتین لوتر 17هیچ سودی جز بچه دار شدن و به دنیا آوردن کودکان تا سر حد امکـان، بـدون توجـه بـهجوانب آن، برای زنان قائل نیست.

 

»اگر آنها از پا در آمدند و یا حتی مردند، مسئلهای نیس ت، بگذارید آنان در زایمان بمیرنـد، زیـرا ایـندلیل بودن آن ها در اینجاست.«

 

انجیل کاتولیک می گوید: »زایش دختر یک خسارت است.«18

 

دختر به عنوان مولودی دردناک و منبعی نهایی برای آبروریزی پدرش به حساب آمده است:

 

»دختر تو نافرمان است؟ به شدت مراقب او باش که باعث نشود تو سبب خنده ی دشمنانت واقع شـویو سر زبان ها بیفتی و در معرض شایعات مردم قرار گیری و آبروی خود را در میان مردم بریزی.«19

 

                                                

16    - نامه ی اول پولس به تیمو تسیوس، باب دوم، آیات 11 تا 14.

17    - بانی آیین پروتستان (1483 تا 1546م).

18    انجیل کاتولیک، فصل 3،  آیهی 22.

19    انجیل کاتولیک، فصل 26، آیات 10 و 11.

                                               








اگر یک مرد زنش را متهم به بیعفتی نماید، شهادت آن زن به هیچ وجه مـورد ملاحظـه قـرار نخواهـدگرفت. زن متهم شده باید مورد محاکمهی سـختی قـرار گیـرد تـا مـشخص شـود او مجرم اسـت یـابی گناه.«20 

بر طبق انجیل، اگر مردی عهدی با خدا بست، باید به طور کامل آن را عمـل نمایـد و نبایـد عهـدش رابشکند، اما نذر زن برای او الزام آور نیست و باید با موافقت پدرش باشد. اگـر در خانـه ی پـدری زنـدگیمیکند و یا اگر ازدواج کرده است باید با موافقت شوهرش باشد . و چنان چه پدر و یا شوهر عهـد و نـذراو را باطل بدانند هر گونه ضمانتی که توسط او انجام گرفته، پوچ و بی معنا خواهد بود.

 

»اما اگر پدرش او را در روز شنیدنش مانع آید پس تمامی نذرها و قیدهایی که بر خودش بـسته اسـتثابت نخواهد شد... اگر شوهرش آنها را فیالواقع باطل ساخته است، در روز شنیدنش، پس هر چه کـهدر باب نذرش و در باب مقید ساختن خودش از لبانش جاری شده باشد استوار نخواهد شد، چـون  کـهشوهرش آن ها را باطل گردانیده است.«21

 

مسیحیت روی هم رفته از طلاق نفرت و انزجـار دارد، عهـد جدیـد صـریحاً از ازدواج لاینحـل و ابـدیجانب داری می کند. این نسبتی است که به عیسی(ع) می دهند، او گفته است:

 

                                                

20     نوم، فصل 5، آیات 11 تا 31.

21     سفر اعداد، فصل 30، آیات 2 تا 15.

                                               







»اما من به شما میگویم؛ هر کس زنش را طلاق دهد، مگر در مـورد بـی ایمـانی در امـر ازدواج، باعـثگردیده که او به انحراف کشیده شود و هر کس زن طلاق داده شده را به نکاح در آورد مرتکب انحـرافشده است.«22

 

اجبار نمودن زوج های از هم بریده به ماندن در کنار هم و مقاومت کردن در مقابل خواسته ها، نـه مـؤثراست و نه عقلانی، تعجب ندارد که جهان مسیحیت مجبور به طلاق کلیسایی شده است.

 

تلمود، چندین عمل جزئی و کوچک را مطرح نموده که شوهران را مجبور می سـازد تـا زنـان را طـلاقدهند:

 

»اگر در خیابان غذا خورد، اگر نوشیدنش در خیابان طولانی شد، اگر در خیابـان فرزنـدش را شـیر داد،در هر مورد، ربی میر23 می گوید؛ باید شوهرش را ترک کند.«24

 

زنی که در طول ده سال نزاید، ربی ها به ما تعلیم نموده اند که اگر یـک مـرد زنـی را گرفـت و بـا او بـهمدت ده سال زندگی کرد و او بچه دار نشد، مرد باید او را طلاق دهد.«25

 

»اما میخواهم شما بدانید که سر هر مرد مسیح اسـت و سـر زن مـرد« (رسـاله پـولس، اول قرنتیـان،

3:11) زنان از مسیح محرومند.«

                                                

22    - انجیل متی، فصل 5، آیه ی 32.

23    - ربی میربن باروخ (1215 تا 1293م) یکی از مفسرین تلمود می باشد.

24    تلمود، گیت ،89.

25    تلمود، یب ()Yeb 64.

                                               

 

»زیرا که مرد نباید سرخود را بپوشاند، چون که او صورت و جلال خداست امـا زن جـلال مـرد اسـت.«

(رساله پولس، اول قرنتیان ،7:11) فقط مردان می توانند جلال خدا باشند.«

 

»شوهر سر زن است، چنان که مسیح نیز سر کلیسا« (افسسیان ،23:5)

 

»ای زنان! شوهران خود را اطاعت کنید، چنان  که خداوند را.« (افسسیان ،22:5)

 

»همچنانکه کلیسا  مطیع مسیح است، زنان نیز شوهران خود را در هر امری مطیع باشند.« (افسسیان ،

 (24:5

 

»و نیز مرد به جهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.« (قرنتیان ،9:11)

 

یکی از احکام که در عهد عتیق ذکر شده احکام فروختن دختر به عنوان کنیز است و برای آن قـوانینیوضع نموده اند و مسیحیان این احکام را از جانب خداوند می دانند. (سفر خروج ،7:21)

 

مطابق کتاب مقدس زن، پس از ده بار طلاق ناپاک می شود.« (تثنیه ،4:24

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدرضا صادقی نیا

شخصیت زن در یهودیت!!

مقام زن در آیین یهودیت

 

تصویر حوا، در روایات یهودی به عنوان یک وسوسه گر، منتج به دیدی بی نهایت منفی نـسبت بـه زنـانشده است و همهی زنان به عنوان کسانی تصور شدهاند ک ه از مادرشان، یعنی حوا، گناه، حیله و تلبیسرا به ارث برده و در نتیجه همه ی آنان نادرست کار و از نظر اخلاقی پست و گناه کارند.

 

برای روشن شدن نقش به غایت منفی وارثان مؤنث حـوا بـه ذکـر یـک موعظـه از »مـواعظ سـلیمان« می پردازیم:

 

»و زنی را که مثل دامهاست و دلش تله هاست و دست هایش کمندهاست یـافتم، کـه تلـخ تـر از مـرگاست. کسی که در حضور خدا پسندیده است از او رهایی خواهد یافت، اما گناه کـار گرفتـار وی خواهـدشد، اینک واعظ میگوید؛ که این را دریافتم، بعد از شمردن چیزها یک به یک تا آن کیفیت حـساب  را دریابم، که جان من الی الآن در جستجویش میباشد و نمییابد. این است که یـک مـرد از هـزار پیـداکردم، از تمامی آن ها زنی را پیدا نکردم.«1

 

در بخش دیگری از ادبیات عبری که در انجیل کاتولیک2 یافت میشود می خوانیم: »هـیج شـرارتی، درهیچ جایی به پای شرارت زنان نمیرسد... گناه با یک زن شروع شد و  به لطـف اوسـت کـه همـه ی مـامجبوریم بمیریم!«

 

ربیهای یهود 9 لعنت را کـه بـر زنـان بـه خـاطر هبـوط و سقوطـشان، تحمیـل شـده اسـت، چنـینبرمیشمارند: »9 لعنت که خداوند همراه با مرگ به زنان تحمیل نموده است عبارتنـد از: »1ــ تحمـلبارداری، 2ـ تحمل درد زایمان، 3ـ تحمل بزرگ کردن فرزنـد، 4ــ ایـن کـه بـه عنـوان گـواه و شـاهدپذیرفته نمی شود ،5ـ پس از همه ی این ها مرگ پاداش اوست و...«3

 

ربیهای یهود، این را به عنوان وظیفهای برای مردان می دانند کـه بـرای تکثیـر نـژاد منـشأ زاد و ولـدباشند و رجحان واضحشان را برای فرزندان مذکر پنهان نمی کنند.

 

                                                

1       - مواعظ سلیمان، فصل 7، آیات 26 تا 28.

2       - سومین قسمت از عهد عتقیق ار مجموعه ی کتب مقدس است. در عهد عتیق ،(انجیل کاتولیک) در بین سرود سلیمان و مرائی واقع شده است و مترجمین مسیحی انگلیسی آن را بین مزامیر و مواعظ سلیمان قرار داده اند.

3       زن در یهود، لئونارد، ج، سویدلر ،1976م، ص 115.

                                               


»برای آنانی که فرزندشان مذکر است خوشی و برای آنهایی که فرزندشان مؤنث است ناخوشی اسـت.

هنگام تولد پسر همه خوش حالند و هنگام تولد دختر همه غم زده اند. هنگامی که پـسری پـا بـه جهـانمی گذارد صلح به جهان می آورد و هنگامی که دختری متولد می شود، هیچ!«4

 

قلب یهود، تورات است و تورات یعنی؛ قانون، اما بر طبق تلمود5 زنان از مطالعه ی تورات معافند. بعـضیاز ربی های یهود به شدت تابع این عقیده اند که »بهتر است کلمات تورات به آتـش بـسوزد تـا ایـن کـهزنان از آن بهرهمند شوند . و هر کس دخترش را تعلیم دهد ماننـد ایـن اسـت کـه او را وقاحـت تعلـیم نموده است.«6

 

زنان در جامعهی یهودی قدیم اجازه ی شهادت نداشته اند و ربی ها می گفتند؛ زنان به خاطر چند لعنتـیکه بر آنها تحمیل شده است حق شهادت ندارند، زنان در اسرائیل کنـونی نیـز حـق شـهادت دادن دردادگاه ربیون را ندارند.7

 

در یهود، نظارت پدر بر دختر آن اندازه مطلق است که حتی اگر بخواهد می تواند دخترش را بفروشـد واین نکته در نوشتههای ربیون آمده است: »مرد میتواند دخترش را بفروشـد، امـا زن نمـی توانـد، مـردمی تواند دختر را نامزد کند، اما زن نه.«8

 

                                                

4       - زن در یهود، سویدلر ، ص 140.

5       - تلمود: مجموعه        سنتهای ربانی که قوانین و مقررات حضرت موسی(ع) را شرح و تفسیر می کند.

6       - یهودیت، دنیس، ال، کارمودی، ص 197.

7       زنان اسرائیلی، حقیقت در پشت پندار، لسلی  هازلتون.

8       زن در یهود، سویدلر، ص 141.



                                               






ربیون یهود، حق شوهر بر دارایی های همسرش را به عنوان یک نتیجـه ی فرعـی از مالکیـت شـوهر بـرهمسر میدانند. اگر شخصی، مالک  زنی شود آیا به این نتیجه نمیرسیم که او مالک داراییهای او نیـزهست؟ و اگر او زن را به دست آورد. آیا دارایی او را به دست نمی آورد؟9

 

تلمود، وضعیت دارایی و مالی همسر را این گونه شرح می دهد:

 

»چگونه زن میتواند چیزی از خود داشته باشد، در صورتی که او مال شـوهرش اسـت؟ هـر چیـزی درشوهر است برای شوهر است و هر چه با اوست (همسر) نیز برای شـوهر اسـت... در آمـد و هـر چـه درخیابانها به دست میآورد مال شوهر است. متاع در خانه، حتی خرده نـان هـای روی میـز مـال اوسـت(شوهر)... . او (همسر) اگر مهمـانی را بـه خانـه کنـد و غـذایش دهـد از شـوهر خـویش دزدی نمـودهاست.«10

 

یهود، طلاق را بدون هیچ استثنایی جایز میشمارد، عهد قدیم، این حق را به شوهر می دهد کـه حتـیاگر زنش را دوست نداشته باشد او را طلاق دهد.

 

 

زنان در جامعهی یهودی قدیم اجازه ی شهادت نداشته اند و ربی ها می گفتند؛ زنان به خاطر چند لعنتـیکه بر آنها تحمیل شده است حق شهادت ندارند، زنان در اسرائیل کنـونی نیـز حـق شـهادت دادن دردادگاه ربیون را ندارند



 

                                                

9        زن در یهود، سویدار، صص 164 و 165.

10     تلمود، گیت 62.


                                               




»مکتب شمایی  11میگوید؛ که مرد نباید زنش را طلاق دهد، مگر ایـنکـه گنـاهی از نـوع »سـوءرفتارجنسی« از او ببیند، در حالی که مکتب هیلّّل 12میگوید؛ که او میتواند زنش را صـرفاً بـرای ایـن کـهغذایش را فاسد کرده طلاق دهد. ربی اََخیبا 13 میگوید؛ او حتی اگر دید کـه زن دیگـری زیبـاتر از زنخودش است می تواند او را طلاق دهد.«14

 

عهد جدید، نظر شمایی را پذیرفت، در حالی که قانون یهود نظر هیلل و ربی اخیبا را پیروی نمود.15



                                                

11   - مکتب شمایی یکی از دو مکتب فراسیسی یھودی است کھ توسط بت شمایی پایھ گداری شد.

12   - مکتب هیلل یکی از دو کتب فراسیسی یهودی است که نسبت به مکتب شمایی درباره ی اوامر مذهبی قابل انعطاف تر می باشد.

13   -  اخیبا بن یوسف، حکیم یهودی (135- 140م) پایه گذار اصلی ربانیت یهودی است.

14   تلمود، گیت 9.

15   ازدواج یهودی، اپستین، ص 196.

                                               


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدرضا صادقی نیا

شخصیت زن در زرتشت!!!

سیمای زنان در آیین زرتشت
وقتی موضوع حقوق زن در یک آیین و مذهب پیش می آید و مطرح می گردد – ورای بعد شخصیتی و اخلاقی و انسانی ،که برای هر کسی نسبی است – قسمت عمده ی آن مربوط به احکام می شود که در آن مذهب، برای زن منظور گردیده است. نا گفته پیداست که در کتابها و مجلات و مقالات موجود و قابل دست رس، که در باره ی دین زرتشتی نگاشته شده اند، به جز موارد اندکی به احکام و قوانینی بانوان اشاره نشده است؛ به ویژه در نوشته هایی که به زبان کردی تحریر شده اند، کمتر اشاره ای نیست. شاید بخاطر احکامی باشد که چندان چنگ به دل نزند و یا حتی نزد خود روشنفکران زرتشتی اصلا قابل قبول نباشد؛ چون مباحثی مثل میراث زن، قتل زن در مواردی، احکام مربوط به دوران قاعدگی، ازدواج با محارم و… حتما قابل بحث و نقاش هستند. حالا به پاره ای احکام، از مصادر موثق زرتشتیان می پردازیم :

عبادات
«در کتاب “اوستا” با اینکه تقریباً تفاوت محسوسی میان عبادت زن و مرد نیست، اما در منابع ما بعد دینی این آیین، نیایش برای زنان – بر خلاف مردان – واجب نیست؛ به طوری که در «صد در نثر» آمده است: «اول آنکه در دین اویزه مزدیسنان زنان را نیایش نفرمودند؛ دوم اینکه نیایش ایشان آن است که هر سه با مداد، نماز پیشین و نماز شام، در پیش شوهر خویش بازایستند و دست کش کنند و گویند که تو را چه اندیشه است تا من آن اندیشم و تو را چه می یابد تا من آن گویم و تو را چه می یابد تا من آن کنم که فرمایی، هر چه شوهر فرماید، آن روز بر آن بباید رفتن و البته بی رضای شوهر، هیچ کاری نکردن تا خدا از آن خشنود باشد .» (صد در نثر، فصل59).
در روایت پهلوی – یکی دیگر از منابع زرتشتیان – زنان نیایشگر مجاز به ادای نذری و پیشکش برای ایزدان (استفرید) و نیز تناول از این نذری نمی باشند ونیز نمی توانند به آتشگاه بروند . (روایت پهلوی، فصل17، بند23:2).
ارث
یکی از عمده اشکالی که لا یزال از فقه اسلامی گرفته می شود، موضوع میراث زن است. اما می بینیم در فقه زرتشتیان هم ارث زن و مرد مساوی نیست!
«د راوستا، اشاره ای به ارث زنان نشده است. اما در فقه امروزی زرتشتیان، زن، مستحق یک ششم میراث شوهر، و دختر، مستحق نصف سهم پسر از ارث شناخته شده است . (حقوق زن در کشاکش سنت و تجدد، 1384، ص106).
قاعدگی
«آیین زرتشت زن حائض را به مدت نه روز نجس می شمارد، حتی نفس چنین زنانی را نا پاک می داند و به همین خاطر نیز هست که آن فردی که برای زن حائض خوراک می برد، باید در سه گامی وی بایستد؛ اوستا همچنین مؤمنان را توصیه می کند تا خوراکی اندک به زن دشتان بدهند، تا مبادا از این تغذیه در وجود او نیروی اهریمنی تقویت شود .» (اوستا، وندیداد، فرگرد شانزدهم، بخش یکم، بند6و7).
«یک مؤمن آیین زرتشت – به تبعیّت از آموزه های فقهی این مذهب – زن دشتان (حائض) را ذاتاً «نجس» تلقی می کرده، تا جایی که از نظر او، روح و حتی نگاه و نفس زن دشتان نیز از این حکم، مستثنی نبوده است؛ چنین زنی طبق آیین زرتشت باید خود را از دیگران دور نگاه می داشت و از کارهای روزمره در نه شبانه روز، دست می کشید و همچنین جامه ی خود را در مدت یاد شده، به طور مرتب تعویض می کرد. در واقع می توان گفت معنی این حکم، این بوده است که زن باید تقریباً یک سوم از دوران جوانی خود را از حیات اجتماعی محروم می ماند و به طور مجرّد زندگی می کرد، ابلته این مدت تنها در مورد زنی بوده که حائض می شد و گرنه این دوره ی عزلت با زایمان و تابوهای مربوط به آن افزایش می یافت و در نتیجه، زمینه ی انزوای اجتماعی زن را فراهم می ساخت . (حقوق زن در کشاکش سنت و تجدد، 1384، ص76).
“وَندیداد درباره ی زنان در حالت (عادت ماهیانه) می گوید: باید با زنان و دختران در حالت قاعدگی طوری رفتار گردد که با گناه کاران در حال گناه رفتار می شود، آنان در این حالت نجس و ناپاکند، باید مانند دیو و شیاطین با آنان معامله شود؛ باید به دور ازمناطق مسکونی نگه داری شوند و با کمترین خوراک (تنها نان خشک) قناعت نمایند، اگر کسی برایشان نان و آبی بیاورد، باید سه گام از آنان فاصله بگیرد، هر بچه ای از سر عطوفت و مهربانی دستش به مادرش خورد، این بچه نجس شده، و باید پاک گردد . (کورد و ئایینی زه رده شت، مه حه ممه د ئه حمه دیان، ص54 به نقل از تاریخ مطالعات دینهای ایرانی، هاشم رضی، ص123)0
مصطفی حسین طبا طبایی در رساله ای به نام «آیین زرتشت از دیدگاه ما» در این مورد نوشته است: در وندیداد تکلیف زنی را که کودکی مرده بزاید، چنین تعیین گردیده است:«ای آفریننده ی جهان جسمانی و ای مقدس، بگو بدانم، نخستین خوراک و غذای این زن چه خواهد بود؟ اهورامزدا پاسخ داد و گفت: این زن باید یک مقدار خاکستر آمیخته با شاش گاو به اندازه ی سه لقمه، شش لقمه یا نه لقمه میل کند». (وَندیداد، ترجمه دکتر موسی جوان ص128).
در وندیداد نسبت به زنانی که حائض شده اند، چنین آمده است: «این زن هر گاه پس از نه شب باز هم در خون حیض باشد، چنین معلوم خواهد شد که دیوها در جشن و بزرگداشت خودشان، آفت خود را به این زن نازل ساخته اند، مزدا پرستان در این موقع باید یک معبر (گذرگاه) که از درخت و گیاه خالی باشد انتخاب نمایند و سه سوراخ در زمین بکنند و زن را در دو سوراخ، اول با شاش گاو و در سوراخ سوم، با آب شستشو دهند». (وندیداد، ترجمه دکتر موسی جوان، ص140).
همچنین آقای طبا طبایی به نقل از وندیداد، جلد3، ص725 با پژوهش، هاشم رضی، می نویسد: البته این شستشو ویژه ی زنان حائض نیست و وضو با «کَمُیز» یا «گومِز» [احتمالاً همان “گامیز” در زبان کردی] یعنی: ادرار گاو در آیین زرتشت شهرت دارد و ظاهراً خبر همین قانون به “ابی العلّا معرّی” (شاعر عرب) رسیده که گفته است:
عَجِبتُ لِکَسری و أَشیاعِهِ و غَسلَ الوجوهِ بِبَولِ البَقَرِ!
در شگفتم از خسرو و پیروانش که چهره ها را با شاش گاو همی شویند!
(طبا طبایی، مصطفی حسین، آیین زرتشت از دیدگاه ما، ص9).
شهادت )گواهی دادن)
«در اوستا، مطلبی درباره شهادت و گواهی زنان وارد نشده ». (حقوق زنان در کشاکش سنت وتجدد، ص105). ولی در کتاب «مینوی خرد» از آثار کهن پهلوی آمده است: «و این را به عنوان گواه نباید پذیرفت: زن و کودک نا بالغ و مرد بنده را ». (مینوی خرد، پرسش38 بند37).
نفقه
«د راوستا، حکم صریحی درباره ی نفقه ی زن وجود ندارد و در آن تنها یک آیه در خصوص نفقه ی زن وارد شده که آن هم درباره ی دختر دوشیزه یا بانوی جوانی است که مرد با او همخوابگی کرده و دختر یا بانو آبستن شود، که در این صورت حکم این است که تا هنگام وضع حمل زن، نفقه و نگهداری زن بر ذمه ی شوهر می باشد و چنان چه مرد آن چنان که سزاوار است از زن نگاه داری نکند و گزندی به کودک برسد، به خاطر سرباز زدن مرد از نگهداری شایسته ی زن، پادافره (کیفر) گناه کشتن آگاهانه بر مرد رواست ». (حقوق زنان در کشاکش، ص109).
«در آیین زرتشت، شوهران موظف هستند تا زنان خود را روزانه، دو دو قطعه نان خشک و یک مقدار آب شربت جو بدهند ». (حقوق زنان در…، ص109، به نقل از مجموعه قوانین زرتشت، ترجمه ی دکتر موسی جوان، ص39).
طلاق

در آیین زرتشت، طلاق زن، تنها در چهار مورد رواست: «یکی آنکه بستره ی شوهر خویش ببرد و بی رسمی کند و نا شایستی از اوپدیدار آید0 دوم آنکه دشتان (قاعدگی) پنهان کند و شوهر نداند و سوم آنکه جادوی کند و آموزد و چهارم آنکه فرزند ازش نزاید ». (حقوق زن در کشاکش، ص110، به نقل از «صد در بندهش»، فصل34، بند 8 تا 13).
حقوق
«کریشیان بارتُلُمه (Bartholomae) خاورشناس آلمانی در کتاب «زن در حقوق ساسانی» ترجمه ی دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی می نویسد: «در امپراتوری ساسانی بنابر قوانین متداول، از قدیم زن شخصیت حقوقی نداشت، یعنی زن، شخص فرض نمی شد، بلکه شیء پنداشته می گردید…وی از هر لحاظ تحت سرپرستی و قیومت رئیس خانواده که “کَتَک ختای” (کدخدا) نامیده می شد، قرار داشت. این رئیس خانواده ممکن بود، پدریا شوهر و یا در صورت مرگ آنها، جانشین آنها باشد. اختیارات این قیّم یا رئیس خانوار، کمتر محدودیتی داشت. تمام هدایایی که احیاناً به زن یا به کودکی داده می شد و یا آنچه بر اثر کار و غیر آن تحصیل می کردند عیناً مانند درآمدهای اکتسابی بردگان، همه متعلق به این رئیس خانوار بود». (طبا طبایی، مصطفی حسین، زن در آیین زرتشتش و بهائی، ص 1و2).
قوامت
«در اوستا، قوامت مردان بر همسران به عنوان یک اصل دینی پذیرفته شده و فرمان برداری زن از شوهر، از اوجب واجبات است؛ چنان که در «صد در بندهش» آمده است: «هر زنی که چهار بار گوید به شوهر خویش «من تو را نخواهم و زن تو نباشم»، اگر یک شبانه روز هم بر این سخن باشد، مرگرزان [اعدام] دوزخی باشد و هر زنی که فرمان شوهر نبرد و آنچه فرماید نکند، او را بدان شوهر، هیچ حقی نرسد که خواهد، اگر نان و نفقه ندهد گناهش نباشد ». (حقوق زنان در…، ص108 به نقل از «صد در بندهش»، فصل34).
همچنین در همین منبع می خوانیم: «زن چون پسر که سه بار جواب پدر باز دهد و فرمان پدر نبرد، اگر جواب شوهر باز دهد و فرمان شوهر نبرد مرگرزان (اعدام) باشد و کشتن او واجب بود به دین ». (حقوق زنان….ص108، به نقل از صد در بندهش 101و102؛ ایضاً «روایت پهلوی»: 45).

خریداری زن!
کِلمان هِوار (Huar) خاور شناس فرانسوی در کتاب «ایران و تمدن ایرانی» ترجمه ی حسن انوشه، صفحه ی160 می نویسد: «آثاری از خرید زن در دوره ی ساسانی وجود داشت. بنابر این رسم، همسر آینده مبلغی معین پول یا کالایی معادل آن مبلغ، به والدین زن می داد لیکن بنابر [کتاب] دینکرد: اگر پس از ازدواج معلوم می گردید که زن ارزش مبلغ پرداخت شده را ندارد یعنی نازا بود، این پول می بایست به شوهر پس داده شود»! (طباطبایی، مصطفی حسین، زن در آیین زرتشت و بهایی، ص2).
زنا
«در اوستا زن در صورتی که سه بار مرتکب زنا شده باشد، محکوم به مرگ رزان (اعدام) است ». (حقوق زنان…، ص111، به نقل از اوستا، وندیداد، فرگرد هجدهم، بخش چهارم، بند62).
ازدواج
«در آیین مزدیسنا تشکیل خانواده بر اساس مهر بین زن و مرد، پایه ای مستحکم برای بقای جامعه در سعادت و خوشبختی است. در وندیداد فرگرد چهارم، بند47، اهورامزدا می گوید: «ای اسپیتان زرتشت، هر آینه من، مرد زن دار را بر بی زن و مرد خانه دار را بر بی خانمان برتری می دهم». در این دین طلاق اختیاری نیست و مهریه در مراسم ازدواج ثبت نمی شود». و در وندیداد،؛ فرگرد سوم، می گوید: «هر کس به سن بلوغ رسید باید همسری برای خود برگزیند ». (محمدی، جلیل، دین زرتشت، 1389، ص153).

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدرضا صادقی نیا
>